zondag 18 juni 2017

Moestuinplezier!

Ze kriebelden een poosje geleden, die groene vingers van me...  Dus ik deed eens zot en bestelde een hoop zaadjes online.  We maakten plaats in de tuin voor een hoop heerlijk versgekweekte groentjes.  Grondige research over wat wanneer te planten, te zaaien en te oogsten deed ik op de blog van Mme Zsazsa.  Daarna verdeelde ik de moestuin in kotjes van ongeveer 30 op 30 cm, ideaal om aan square foot gardening te doen!  Voila, de voorbereidingen waren getroffen dus ik kon beginnen zaaien.

Heerlijk vind ik het, zaadjes planten in apartje potjes (en sommige rechtstreeks in de grond), wachten, water geven, lang wachten en dan zie je het opeens, een piepklein sprietje, die heel tijd groter en groter wordt.  Na een tijdje is dat sprietje een plantje met lekkere groentjes waar je van kan smullen.  Ik blijf dat toch fascinerend vinden...

Sommige potjes bleven gewoon een potje aarde, geen klein sprietje die tevoorschijn kwam, gewoon aarde met een zaadje zonder ambitie om te groeien.  Daarom kocht ik ook op de markt nog een paar plantjes (zoals kerstomaatjes en snackkomkommers) om ons assortimentje aan groenten en fruit uit te breiden.  

Kijk maar eens mee...

Gele kerstomaatjes (gekocht plantje)

Koolrabi (gezaaid)

Peultjes (gezaaid)

Venkel (gekochte plantjes)

Rode bieten (gezaaid)

Verschillende soorten sla (gekocht op de markt)

Framboosjes (gekregen stekje)

Stekelbes (gekocht plantje)

Heerlijk toch?  

We oogstten al peultjes, een klein bosje wortelen, enkele bietjes en wat sla.  Ik verlang al naar de volgende rijpe groentjes! Gelukkig word ik daarvan, van te wroeten in de aarde, van elke dag te gaan kijken naar de stand van zaken, en van stiekem de rijpe frambozen op te smullen!



zondag 11 juni 2017

Feesthemdjes.

Hemdjes, dat wou ik maken voor Wolf zijn communie. Hemdjes voor de kleine kiddo's, en een hemdje voor Wolf zelf uit bijpassende stofjes.   In het oorspronkelijke plan stond nog een kleedje voor mezelf en nog iets voor Steve op mijn to do lijstje.  Naarmate d-day naderde ging ik snel een kleedje voor mezelf shoppen en moest Steve vlug iets uit zijn kast graaien... Tjah, iets van hooi en een vork, te weinig energie en een te grote fan van redenen zoeken om stofjes te kopen.

Soit, ik maakte eerst de twee kleinste hemdjes, zo zat het patroontje al goed in de vingers alvorens ik aan het grotere modelletje begon.  Ik gebruikte weer het patroontje van Zonen09 dat ik ook al eens hier en hier gebruikte.  Ik kocht een deel bijpassende stofjes van Soft Cactus, mooi en goeie kwaliteit., ideaal dus.  Hupla, patroontjes overtekenen, stofjes knippen, stukjes verstevigen,  naaien, strijken, locken, naaien, beetje lostornen, strijken, locken, labeltjes vergeten, lostornen, labeltjes bevestigen ... et voila, twee zelfgemaakte jongens met zelfgemaakte hemdjes.  Zijn ze niet om op te eten? 










Patroon: Theo - Zonen09

maandag 5 juni 2017

Een boek vol herinneringen + give-away

Een communie ten huize Wobie zorgde voor wat blogstilte.  Het is toch wat, hemdjes voor alle kiddo's maken, feestje organiseren, boodschappen doen, zaal versieren, cadeautje zoeken... Dat en nog duizend en één andere dingen stonden op de ellenlange communie to do lijst.  Gisteren was het dan eindelijk zo ver, D-day, een gezellige dag, familie en vrienden bij elkaar, mooi weer en een lekkere bbq!  Woop woop.

Elk jaar maken we een fotoboek en Wolf vindt het heerlijk om daar in te bladeren.  Dus het leek een leuk ideetje om een fotoboek speciaal voor hem te maken, eentje die heel zijn leven omvat, van zijn geboorte tot nu...  Eentje van chubby baby tot grote knaap die bijna naar het middelbaar gaat.  We hebben er punten mee gescoord want Wolf is er dolblij mee!

We kozen voor een vierkant boek van Smartphoto, mooie kwaliteit en vlotte verzending!  We bestelden hem betrekkelijk last minute wat voor een klein beetje extra stress zorgde maar gelukkig, hij kwam net op tijd toe, fieuwkes!





We mogen zelfs van Smartphoto een waardebon van 25€ (en gratis verzending) weggeven, hoe plezierig is dat? Wat moet je doen om kans te maken op deze leuke waardebon?  

Wel, laat hieronder weten wat jij zou willen kopen met de waardebon (kijk hier maar eens), brand een kaarsje en doe een schietgebedje en misschien komt de waardebon wel jouw richting uit!  

Volgende zondag wordt de winnaar bekend gemaakt op de Facebookpagina! Fingers crossed! 

zondag 21 mei 2017

Kleine Céleste.

Ik ben dol op geboortekaartjes, kaartjes die met een persoonlijke toets, nieuwe kleine wereldburgertjes bekend maken.  Diversiteit alom, je hebt grappige, strakke,  standaard-, hartverwarmende of speelse kaartjes.  Alle kaartjes die hier toekomen gaan, na een tijdje uitgestald te zijn, in een doos.   Heerlijk vind ik het om in mijn collectie te snuisteren!

Toen het kaartje van het ontzettend koddige instagrambaby'tje van Lies in de bus viel was ik grote fan.  Het is het ideaal kaartje om er cameogewijs een gepersonaliseerd cadeautje van te maken, woop woop!

Om de afbeelding van het kaartje in de Silhouette Studio te krijgen maak ik een foto met mijn gsm.  Je kan ook het kaartje inscannen maar ik vind een foto makkelijker, want mijn gsm heb ik meer bij de hand dan mijn scanner... 


Daarna laad je de foto in je Silhouette Studio, klik je op de traceerknop en selecteer je het traceergebied.  Hupsa, traceren die handel en je bent zo goed als klaar.  Spiegel je bestandje en snij het daarna uit flex of flockfolie.


Pel alle overtollige flex (in dit geval) weg.


Pers je T-shirtje eens voor en leg daarna je flex op je T-shirt.  Pers je afbeelding er op.  Pel de drager van de cactusjes en de naam en pers nog eens na zodat het er zeker goed blijft op hangen.



Ik had nog wat stekelachtige plantjes over dus perste ik ze op een boekje.  Voila klaar, binnenkort in Céleste haar brievenbus: een gepersonaliseerd cadeautje! 


 zwarte flex: Feeërieke 
boekje: Hema

woensdag 17 mei 2017

Koddig kussen!

* Een dikke dank je wel aan alle lieve berichtjes op de blog, via facebook en andere kanalen op mijn berichtje van vorige keer.  Het doet deugd te weten dat ik misschien toch niet zo alleen zal zijn als ik in eerste instantie dacht. *

Hup, en nu over iets anders!  Dus, Ik ben altijd dolenthousiast als ik mailtjes krijg om dingen te testen zoals patroontjes.  Ik kreeg er eentje om een Engels patroontje van Jo Handmade Design te proberen.  Giovanna, de dame achter Jo Handmade Design, maakt allemaal plezierige dingetjes om je huis mee op te fleuren zoals een big hot air balloon, een flying rabbit, een drum pouf en nog 12 andere grappige projecten.   Al die leuke dingen zitten gebundeld in het boek 'My Handmade World'.

Het boek is in presale te koop tot 20 mei dus haastje repje naar hier als je hem wilt bestellen.  Je kan hem zelfs in combinatie met 'Sew Snappy', de Engelstalige versie van 'Zo geknipt!' kopen, als dat niet plezierig is.

Ik mocht aan de slag met een kussen in de vorm van een egel.  De 'Hedgehog pillow' is een project die betrekkelijk snel in elkaar zit.  Ik gebruikte wat stoffen uit mijn voorraad: een kringloopvondstje en een muntkleurig katoentje met witte driehoekjes.  Ik vermoed dat er wel nog af en toe zo'n koddige egel van onder mijn machine zal rollen.  

Geef toe, hij is toch om op te eten he? 





Patroon: Hedgehog pillow - Jo Handmade Design

woensdag 10 mei 2017

Gedonder...

Een donderwolk, eentje die constant boven mijn hoofd hangt, eentje die er voor zorgt dat ik de zonnestralen niet meer goed zie, eentje die nu zo ontzettend veel invloed heeft op alles... Een donderwolk van formaat, dat is het.

Het is geen cadeau, de vrouw zijn van een militair.  De zorg voor de kinderen valt grotendeels op mijn schouders die dat jammer genoeg niet helemaal aankunnen.  Zijn vorige militaire opleiding, toen Billie 3 maanden was en Otto-Jan nog net geen 2 deed me de das om... 40 weken stond ik er alleen voor in de week, en in het weekend was hun papa maar half van de partij want hij moest studeren...  40 weken met een slechte slaper 's nachts, 40 weken met een slechte slaper overdag, 40 weken met zo ontzettend weinig slaap dat ik niet meer goed weet hoe ik die periode ben doorgekomen.  Heelhuids alleszins niet, het heeft me gebroken, gesloopt... Het is een dal waar ik al lang probeer uit te klauteren.  Dat lukt gestaag, met vallen en opstaan, met evenwicht zoeken en rust, met de balans van ons gezin terug te herstellen.  We zijn er zeker nog niet, maar het gaat/ ging de goeie richting uit tot zijn nieuwe missie met rasse schreden dichter bij komt.

Een onoverzichtelijke donderstorm is misschien beter dan een donderwolk...  Want het beïnvloed mijn hele klauterproces, het leven van mijn bolletjes en van ons gezin want meneer Wobie vertrek eind juni voor 4 maanden naar Afghanistan.  Bwurk.

Alle respect voor single mommy's, echt, chapeau.  Het idee dat ik 24/7 alles alweer alleen ga moeten doen terwijl ik nog met moeite uit mijn dalletje ben gekropen bezorgt me stress, maakt me triest en boezemt me ontzettend veel angst in.  Angst dat ik me misschien weer zo ga voelen, uitgeput, op en ellendig met zo goed als geen plaats meer in mijn gedachten voor positiviteit.  

Eind juni, het komt te snel.

Hemeltje...


zondag 30 april 2017

Een tenuetje met lentekriebels!

Communiefeestjes, ideaal om als mama gezellig een beetje cava te slurpen en wat bij te praten met andere mamaatjes.  Alle, 'oh het is zo lang geleden's worden gecombineerd met 'druk he, met de kindjes'.  Tjah, die cavamama's verstaan elkaar.  Het terugzien is plezierig en confronterend want ja, het is inderdaad al eeuwen geleden, eeuwen geleden dat ik nog de moed of de energie vond om in mijn agenda te neuzen en te zoeken naar een vrij moment.  Of toch, een moment waar we vrij zijn plus dat dat moment dan nog moet blaken in een energierijke zone, met andere woorden, in een periode waar er zo goed als niets anders op staat.  Helaas zijn zo'n momenten heel zeldzaam.  Spijtig want door mijn vreselijk vervelend tekort aan energie moet ik altijd ontzettend veel rekening houden met wat ik wanneer doe en wanneer ik snel wat mijn batterij probeer op te laden.

Soit, een communiefeestje van Axana, een meisje.  Ideaal om als zonenmoeder eens een rokje te maken en mijn meisjesstoffenvoorraad wat te doen verminderen.  Ik koos nogmaals voor het rokjespatroon van Pienkel.  2 patroondeeltjes, wat katoen, een elastiek, wat bias en voor je het weet heb je een plezierig zwierig lenterokje voor een koddige zesjarige communicant.   Wil je graag wat foto's zien van het maken van het rokje?  Wel, klik dan hier.  wat  Ik combineerde het rokje met een gepersonaliseerd T-shirtje.  Wat flockfolie op het T-shirtje persen en hupsakee, gepimpt en ready! 

Hope she's happy...






Stof: Verkempinck

zaterdag 22 april 2017

Silhouette blogtour: party hardy!

Misschien zag je het al passeren, misschien niet. Wel, er is weer een plezierige silhouette blogtour aan de gang, woop woop! En dit keer is het niet zomaar een blogtour, nee hoor, het is er eentje waarmee jij een leuke prijs kan winnen.  (Als je direct wil weten hoe je kan meedoen, scroll dan stante pede door naar beneden). 

De blogtour is er eentje in teken van feest. Elke reden is goed om een feestje te bouwen en elke feestje is een reden om slingers op te hangen, toch?  Om volledig met het seizoen te matchen maakte ik een slinger van plezierige groene blaadjes en kleurrijke vogels.  Instant feestgevoel me dunkt!


De cameo deed wat hij moest doen, hij sneed betrekkelijk feilloos een hoopje vogels en wat blaadjes uit verschillende soorten dik papier.  (Lang leve de Hema en de Action voor hun serieus arsenaal aan kleurtjes.)



 Hupla, de blaadjes hing ik aan wat touw.  Toen ik de blaadjes uitsneed was mijn eindresultaat nog niet geheel duidelijk.  Vaak ontspruit er een ideetje maar duurt het even voor het helemaal vorm krijg.  Vandaar dat ik dus sommige blaadjes met mijn perforator nog een gaatje moest geven...  Woepsie.


Daarna was het coldfoilpimptijd.  Coldfoil is een soort glinsterende folie die reageert op lijm.  Dus, je tekent of schrijft een beetje met een lijmstift, legt het folietje er over, drukt het wat aan en trekt het er af en je krijgt een glinsterende vogel.  Zo verander je dus een doordeweekse gekleurde papieren vogel is een echte partybird, woop woop, party hardy! 




 Hupla, slinger ophangen, vogels aan de muur bevestigen met dubbelzijdige tape en het lentefeestje kan beginnen! 


Papier: Hema en Action
Coldfoil & lijmstift: Feeërieke
Juta touw: Atelier Veritas
snijbestandje: klik hier

Laat je inspireren door alle feestberichtjes van de andere bloggers en creëer zelf een feestje om u tegen te zeggen!
En dan nu de prijs...Je kan een Feeërieke-waardebon van 50 euro winnen, alrighty! 
Wil jij je kans wagen?
  1. Like onze pagina’s: Yjonis – Biezonder – Miss Wobie – Spoetniksels – Vnila – La vie de Sofie – Biebie – Feeërieke
  2. Deel het wedstrijdbericht openbaar (zie de facebookgroep Silhouettebloggers België.)
  3. Like het wedstrijdbericht zodat we zien dat je deelneemt.

zondag 16 april 2017

Camerastrap.

Als we op uitstap gaan gaat m'n fototoestel resoluut mee.  Om - tussen het voorkomen dat de kinderen weglopen, de buggy duwen, rondkijken en babbelen - snel leuke kiekjes te maken hang ik mijn camera meestal gewoon rond mijn nek.  (Ik voel me dan altijd als een echte toeriste, weliswaar zonder afritsbare bermudabroek en stevige stappers.) 

Na een tijd van rondlopen met mijn standaard nikoncamerariempje was het tijd voor een nieuwtje, een zelfgemaakte dan nog wel!  

Toen ik enkele weken geleden uitgenodigd was op de opening met workshops van Atelier Veritas was ik door het dolle heen.  Beetje knutselen, rondneuzen, eten en tetteren in een mooi nieuw concept, wat meer wil een mens hebben op een doordeweekse donderdag?  In de winkel vind je alles voor de DIYer zoals mooie wol, leuke patches, stofjes, duizend verschillende kleuren lint, knopen, ...  Na afloop kregen we een leuke goodiebag met allerlei plezierig materiaal in zoals een paar rolletjes zpagetti.  Zpagetti is een soort touw maar gemaakt van tricot, plezierig, maar wat doet een mens daarmee?  Wel, u voelt het waarschijnlijk al aankomen, ik maakte er een camerastrap mee!

Ik nam een bolletje zpagetti, knipte er vier lange draden van en vlocht deze aan elkaar.  Daarna hing ik aan elke kant een stukje kurkleer met daaraan een gespje.  Voor de zekerheid stikte ik duizend keer een paar keer over de overlap tussen het kurkleer en de zpagetti... Better safe than sorry lijkt me!  

Zo, de oude camerariem er af en de nieuwe er aan, woop woop!
Minder toeriste, meer knutselaar.






Het kleur van de onderste twee foto's is een beetje minder.  Tjah, doordat mijn fototoestel de ster van de foto was moest ik me behelpen met mijn gsm...  

Voila, ik ben helemaal fotoready voor de volgende daguitstap!



Zpagetti: Atelier Veritas
Kurkleer: K-Bas
gespjes: Verkempinck