donderdag 12 juli 2018

Een fleurige zomerjurk.

Zomerweer, daar wordt een mens toch gelukkig van he.  Beetje strandhangen, aperitieven met regelmaat van de klok, buiten slaatjes eten en duizend kilo vitamine D opdoen.

Warme zomeravonden zijn ook ideaal om lange kleedjes te dragen me dunkt.  Ik had een geweldig mooi kleedje gekocht vorig jaar maar na duizend keer dragen was het toch wat afgewassen.  Sneu want het zat zo goed!  Na een kleine zoektocht tijdens de solden besloot ik om het kleedje gewoon zelf opnieuw te maken.  Ik knipte de naden van het afgewassen kleedje open en legde de verschillende delen op mijn nieuw stofje.  Het nieuw stofje vond ik onderin mijn stoffenvoorraad.  Lang leve een (te grote) stoffenvoorraad met verstopte pareltjes in.  Daarna was het gewoon een kwestie van overtekenen, knippen, aan elkaar naaien, labeltje bevestigen en uitstrijken.

Ik vermoed dat dit mijn favoriet kleedje wordt voor gezellige zomeravonden!








Patroon: overgetekend van een bestaand kleedje
Stof: uit mijn stoffenvoorraad

zondag 1 juli 2018

Trakteren met ijsjes.

Billie wordt in het midden van de zomervakantie 4 jaar, woop woop.  Trakteren deden we deze week al op school, want zo gaat dat met jarige vakantiekinderen...   Een serieuze uitleg ging daar aan vooraf: verjaren in de klas met een kroon met een vier op maar eigenlijk niet echt jarig zijn... ingewikkelde maar plezierige bedoening voor zo'n kind, twee keer feest, twee keer verjaren, twee keer vier worden!


Na de kakakoekjes van vorig jaar kozen we dit jaar voor een semi-gezonde traktatie, namelijk gevulde ijsjes met fruit.  De hoorntjes dopte in eerst in wat chocolade en daarna in minibollesnoepjes.  



Doordat de ijsjes niet echt stabiel bleven staan op mijn plateautje en ze dus onmogelijk 'veilig' op school gingen raken stak ik mijn man in het werk.  Lang leve zo'n doe-het-zelverman in huis (op zo'n moment toch - maar niet als het huis bedekt is met een stoflaag door grote schuurwerken).  Hij maakte een plateau met gaatjes waar de ijsjes in pasten, handig toch?


De ijsjes werden gevuld met wat fruit, nog een regenboogsnoepje en werden versierd met nog een tropisch prikkertje.  



Instant zomergevoel, zo'n hoop versierde ijsjes, toch?




dinsdag 26 juni 2018

Een klein Pimmetje.

Die naaikriebel, dat zit weer goed!  Hiep hoi.

Ik had nog een lapje vossenstof over nadat ik de sweater van Otto-Jan maakte.  Het lapje was meer dan groot genoeg om er een kort speelbroekje uit te maken voor Billie.  Ik nam het Pimpatroontje van Zonen09, ging voor de meest simpele versie van het broekje en voegde nog kleine zwarte randjes toe onderaan.

Billie stond ongeveer 2 seconden stil tijdens heel de fotoshoot.  2 seconden was bitter.  Ik had zelfs bijna geen tijd om te zeggen, oke, gewoon eventjes, heel eventjes blijven staan tot ik een fotootje getrokken heb...  Elke keer liet hij zich vallen, deed hij gek, huppelde wat rond, en wilde hij kijken waarvan ik een foto trok... Hij snapte niet zo goed dat als hij naast me meekeek door de camera, ik geen foto kon trekken van hem... Maar kijk, er zijn er toch een paar geluk.

Het is er het ideale weertje voor, om wat te zomeren in een kort speelbroekje!








Patroon: Pim Zonen09

woensdag 20 juni 2018

Meloen op de BBQ.

Twee jaar geleden zwierde ik een watermeloen op de barbecue, lekker met een slaatje van feta, pijnboompitjes en euhm, blaadjes sla... Deze avond zwierden we een gewone meloen op de grill, een cavallion om precies te zijn.  Op zoek naar wat leuke alternatieve BBQreceptjes kwam ik dit slaatje op de site van de Colruyt tegen.

Het receptje is even simpel als de watermeloen op de BBQ.  Gewoon in stukjes snijden, even grillen (op de BBQ of in een grillpan), slaatje maken en klaar.  Hier gebruikte ik gemengde sla, parmaham, mozzarella en radijsjes.  Als dressing gebruikte ik groene pesto met wat extra olijfolie.

Ideaal om als voorgerechtje te maken bij een fancy barbecue of zomaar als lekker slaatje.  Smullen verzekerd. 







zondag 17 juni 2018

Reizen met één kind.

Wie mijn instastories volgt weet dat ik vorige week in Rhodos vertoefde, en dat in het gezelschap van mijn oudste knul.  Inderdaad, met 1 van mijn kinderen alleen.  Vier dagen op en top qualitytime, vier dagen complete aandacht van zijn mama, vier dagen zon, zee en elkaar.  Het was fantastisch.

Het was geen makkelijke knoop om door te hakken.  Is het oke om met 1 zoon alleen een reisje te doen en de andere zoon gewoon achter te laten?  Is het oke om zijn eerste vliegervaring alleen mee te maken en niet als gezinnetje?  Is het überhaupt oke om gewoon alleen met zijn tweetjes op reis te gaan?  Wel, mijn knaapjes volgen betrekkelijk snel op elkaar (20 maanden om precies te zijn).  Ze moeten al zo veel delen: speelgoed, de Ipad (moord en brand), het bakje van de TV en vooral ook alle aandacht van mama... Er zijn ook een hoop dingen die niet zo evident zijn, zoals zwemmen, als ik alleen met mijn 2 knaapjes ben (met een man als beroepsmilitair gebeurt dat meer dan me lief is). 

Om nog een reden aan te halen: Otto-Jan gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar, vanaf dan is hij schoolplichtig en kunnen we niet meer zomaar in het jaar op reis.  Dilemma en twijfel alom.
Na wat wikken en wegen, een paar roseetjes en wat opzoekingswerk hakte ik de knoop door en boekte ik twee ticketjes naar Rhodos.  Zo.

De keuze voor Rhodos was vooral gebaseerd op de goeie uren van de vluchten en de prijs zeker voor een vlucht vanaf Oostende (hiep hoi voor een miniluchthaven op een half uurtje rijden).  Rhodos zelf is een betrekkelijk toeristisch eiland met veel fluo omaatjes en bierbuikopaatjes, ietwat onvriendelijke Russen en jonge feestbeesten in weinig bedekkende kledij.  Mooie mix me dunk!  De meeste toeristen hangen het liefst van al de godganse dag aan het zwembad of op een ligzetel aan het strand.  Wij daarentegen gingen op pad, bezochten van alles en zochten rustige strandplekjes op, heerlijk was het.

Echt een aanrader eigenlijk, eens wat speciale één op één tijd met één van je kids, elk op hun beurt... 
Doen jullie dat soms?  Of doen jullie altijd alles gezellig samen?












En na het reisje was het tijd om duizend uur de knuffelen met zoon nummer 2. 
Zijn speciale één op één tijd komt nog...






donderdag 7 juni 2018

Papayasweater + tutorial!

Dat About Blue Fabrics een nieuwe collectie uitbracht konden jullie hier en op Instagram al zien.  Naast de vosjes ging ik ook aan de slag met de papaya's, een witte french terry met roze-oranje en zwarte print.  Dit leek me het perfecte stofje om weer wat aan selfish sewing te doen, niet?


Voor de naaisters onder jullie:
Ik gebruikte mijn tutorial (die je hier vindt) maar deed wat aanpassingen.  Het is geen perfect patroontje met duidelijke afmetingen maar gewoon een tutorialleke van hoe ik zo'n truitje maak.

Vaak maak ik iets gaandeweg.  Ik leg de stof op tafel, denk een beetje na (al dan niet met een glaasje rose) en dan teken ik op papier wat ik graag zou willen. Daarna begin ik er aan, de eerste knipbeurt is altijd de spannendste want eens je geknipt hebt is er no way back.  En vanaf dan is het stikken, wat bijwerken, nog meer stikken, passen, aanpassen en voila. 

Hier was het dus niet anders.  Ik wilde een sweater met lange mouwen maar daarvoor had ik te weinig stof.  Daarna kwam plots het idee van driekwart mouwen dat even snel weer verdween.  Dan maar een sweatertje met korte pofmouwen.  Met zo'n heerlijke french terry trui kan je echt alle kanten mee uit, echt zalig om mee te werken.  Na wat gepuzzel op papier, wat meten en rekenen, knippen, naaien en aanpassen was mijn papayatop klaar! 

Tadaaaaaaa, hier is hij dan:




Papayastof: About Blue Fabrics
patroontje: zelf gemaakt


maandag 28 mei 2018

Skaterboy.

Als About Blue Fabrics weer een hoopje heerlijke stofjes op de markt brengt ben ik altijd dolenthousiast!  BLOS 3 zijn zalige french terry stofjes met oftewel eitjes, wolken, geometrisch figuren of vosjes op.  Ik ging voor Otto-Jan aan de slag met die laatste.  (En ook voor Billie - zie ergens binnenkort)

Hij wou een nieuwe trui dus zocht ik wat in mijn sweaterpatroontjes maar ik vond niet direct iets wat me aanstond. Dus tekende ik een bestaand truitje van de Zara over.  Ik deed dat gemakshalve rechtstreeks op de stof, met een fluostift wat echt een bijzonder slecht idee was...  Aan de goeie kant van de stof zag je mijn aantekeningen met fluostift er door...  Beetje stress, beetje gevloek maar gelukkig deed een handwasje wonderen en waren alle fluostipjes en streepjes in no time weer weg.  Fieuw! Los daarvan ging het naaien bijzonder vlot, voorpand, achterpand, mouwtjes en boordjes aan elkaar locken en zijn nieuwe sweater was klaar.  Resultaat: 1 blij knaapje met een nieuw truitje en een lesje voor de mama: niet tekenen op stof met fluostift.

Kijk maar eens naar mijn stoer, lief en koddig knaapje in zijn nieuwe sweater!  Is hij niet om op te eten?










Patroon: zelf getekend