zondag 13 augustus 2017

Aardbeienijsjes!

'Summer is a state of mind' zei ik op Instagram enkele dagen geleden.  Zomeren in België is nooit echt zonder risico.  Die warme hittegolf, waar de boeren smeekten om regen maakte plaats voor druilerige dagen...  Te warm, te nat, te koud... 'te' tjah.  Vooral die laatste te druiligere dagen in combinatie met vakantie, niet echt een match made in heaven me dunkt.  Kinderen binnen bezig houden terwijl je keihard hoopt dat de school snel weer begint is misschien niet de ideale invulling van de congé.  

Bon, opeens scheen er weer wat zon, hoera!  Daarvan moeten we op en top genieten en hoe kan je dat beter doen dan met lekkere ijsjes, of beter met lekkere zelfgemaakte gezonde aardbeienijsjes?

Wat heb je nodig?

- een hoop heerlijke aardbeien.
- een pot witte yoghurt 
- ijsjesdingen voor in de diepvries (ik weet niet of er hier wel een echt woord voor bestaat...)


Wat moet je doen?

Snij die heerlijke hoop aardbeitjes in stukken en smijt ze in een potje.


Plet de aardbeien tot een prutje.


Meng een hoop witte yoghurt onder je aardbeienprut.  Meng niet te hard zodat je het gemarmerd effect krijgt als je ijsje bevroren is.  Ik gebruikte ongezoete witte yoghurt,  indien je kinderen echte zoetebekjes zijn kan je misschien beter gezoete yoghurt gebruiken of wat honing of suiker aan je yoghurt toevoegen.


Vul de ijsjesdingen en zet ze in de diepvries en wacht een hele poos of drink een roseetje en doe een dutje.  


Voila, na een paar uur in de diepvries zijn je gezonde aardbeienijsjes klaar. Smakelijk!


ijsjesdingen voor in de diepvries: Action

dinsdag 8 augustus 2017

En, hoe is het nu?

De zin 'En, hoe is het?' met een medelevende blik, is er eentje die ik ongeveer overal te horen krijg.

Tja, hoe is het... Hoe kan het zijn als je gezin eventjes gebroken is, als de normale gang van zaken compleet verstoord wordt door een missie van manlief?  Als je opeens geen echt gezin meer vormt?  

Het is wat het is.  Duizend tranen, beetje paniek en ontzettend veel stress op voorhand waren niet direct ideaal om te starten aan dit avontuur...  Hoe overzie je in godsnaam een periode van 4,5 maand alleen met een peuter en een kleuter? Hoe plan je die vreselijk lange grote vakantie?  Waar haal je inspiratie om die kiddo's bezig te houden?  Hoe ga je om met hun gemis van de papa?  En vooral, waar haal ik de energie om heel dit avontuur aan te kunnen?

Vragen waar ik na 6 weken nog niet direct een antwoord op heb.  6 weken van de 19.  Misschien zijn er geen pasklare antwoorden nodig, we zien wel hoe het loopt, een dag met een keer.  Ongeveer één derde is gepasseerd zonder al te veel kleerscheuren.  Wel met af en toe een obligatoir dipje maar ook met gezellige momenten met vriendinnen, de zoontjes en familie.  Oh ja, en ook met roséetjes, een hele boel roséetjes!

Nog 13 weken te gaan, 13 weken van belachelijk vroeg opstaan (en meestal even belachelijk vroeg gaan slapen), 13 weken van krampachtig zorgen dat het energieniveau niet keldert, 13 weken van denken: "This too shall pass"... Maar ook 13 weken met lieve vrienden, van ontzettend hartverwarmende berichtjes, van heel veel steun, ook uit onverwachte hoeken...
Ik sta er niet alleen voor, voor dit avontuur, dat werd al duidelijk de eerste 6 weken en dat zal ook zo zijn de volgende 13. Bedankt x