Kleine sportman.

Op school bij Otto-Jan vinden ze bewegen belangrijk.  Daarom is er elke laatste vrijdag van de maand een heuse Manitoba move (of voor de grotere kadees een Manitoba trail).  Plezierig rondhollen in de gangen van school, trappenlopen, fietsen en huppelen, dolle pret op die laatste vrijdag van de maand!

Otto-Jan gaat er van uit dat als je hard spiderman roept terwijl je loopt je duizend keer sneller gaat, zelfs sneller dan de wind.  En als je dat combineert met een spidermanpak, tjah, dan ben je onoverwinnelijk!  Helaas voor hem vinden we zijn spidermanpak niet echt passen onder de categorie 'sportieve kledij' voor de Manitoba move.

Als hij geen spidermanpak aan mag doen, tjah, dan maakt mama wel een echte sportbroek.  De ideale reden dus om nog eens (sinds een tijdje) achter mijn overlocker te kruipen. Een sportbroek, eentje in een heerlijk zacht grijs sweaterstofje met zwarte kotjes.  Ik combineerde de sweaterstof met wat blauwe tricot.  Blauw, zijn lievelingskleur, het kleur waarmee hij vermoedelijk even snel kan lopen als spiderman. 

Tijdens de fotoshoot wou hij dat bewijzen.  Hij wou tonen hoe ontzettend snel hij kon lopen en hoe zot hij kon bewegen met zijn nieuw sporttenuetje.  Ideaal om rap even het winterweer te trotseren want we hadden direct warm maar iets minder ideaal voor de scherpte van de foto's.  Soit, de broek werd goedgekeurd, woop woop, blije zoon, blije mama!

Patroon: Mini hudson pants

trui:  Miss Wobie shop

Stof: Allotte 

Quoteboekjes!

Quotes kunnen heerlijk inspirerend, grappig of ontroerend zijn.  Fantastisch vind ik het om me te verliezen in de duizenden prachtige citaten op Pinterest.  Sommige woorden geven precies weer hoe je je voelt, hoe je het gevoel hebt minder uren in een dag te hebben dan anderen, hoe het moederschap je bijvoorbeeld kan verrijken maar ook slopen, hoe er een blijvend verschil tussen mannen en vrouwen is, hoe een weekend veel te snel voorbij vliegt,... Tjah, voor zo goed als elk gevoel vind je wel een passende of grappige quote.

Omdat een klein beetje inspiratie, begrip en kracht nooit overbodig is maakte ik voor mijn mede-revalidatie dames schriftjes met mooie woorden op.  Ik kocht leuke boekjes in de Hema en wat mat zwarte vinyl bij Feeërieke om ze te pimpen.  Wil je zelf graag aan de slag met je cameo en vinyl, wel volg dan even onderstaande stapjes en je hebt in no time gepimpte boekjes!

Stap 1:
Schrijf wat leuke quotes in je silhouette programma en speel met lettertypes tot je tevreden bent.  Steek je vinyl in je cameo en laat hem je quotes uitsnijden.

Stap 2:
Pel alle overbodige vinyl weg.  Sinds kort gebruik ik hiervoor een vlijmscherp pincetje, dat werkt (voor mij) nog beter dan de pelhaak!

Stap 3:
Neem een stukje transferfolie.  Belangrijk is hier dat je transferfolie niet meer goed plakt zodat hij straks je kaft van je schriftje niet beschadigd.  Om hem minder plakkerig te maken kan je hem even aan je broek, je trui of een handdoek plakken.  Door het stof en de pluisjes verminderd de plakkracht!

Stap 4:
Plak met behulp van je scraper de transferfolie op je quote.  Nu kan je (normaliter) moeiteloos je vinyl van de drager halen.

Stap 5:
Positioneer je quote waar je wil en plak hem op je boekje.  Met je scraper zorg je ervoor dat er geen luchtbelletjes zitten tussen je vinyl en je boekje.   Trek daarna je transferfolie weg et voila, je boekje is gepimpt met een mooie quote.

Ik koos ervoor om nog mijn logootje in het boekje te stempelen met mijn mintstempel.  De Mint is een toestelletje van Silhouette die stempeltjes maakt van zo goed als alles wat je maar wilt!  Na het uitsnijden druppel je wat inkt op je stempel, laat je het even intrekken en stempel je de overtollige inkt weg.  Van zodra je stempel stempelt zoals je wilt kan je hem overal opzetten (tot het weer tijd is om bij te inkten)!

Hupla, de gepimpte boekjes are ready om mensen wat te bemoedigen, wat inspiratie te brengen en wat te doen glimlachen!

Boekjes - Hema

vinyl, transferfolie, Mintmateriaal - Feeërieke 

Winterblogtour: Mix match Lotte Martens plezier!

Mijn naaimachine had opeens een laagje stof vergaard.  Niet van het soort dat je direct mee aan de slag wil gaan en je schaar in zet, nee, stof van het soort die duidelijk maakt dat het ietwat lang geleden is dat er nog genaaid werd.  Stof die schreeuwt om weggeveegd te worden, die zegt: helabaatjes, kruip nog eens achter je naaimachine!  Dus deed ik dat maar. 

Ik ging aan de slag met twee geweldig mooie designertricotstofjes van Lotte Martens.  De heerlijk grote lappen stof (breedte 190 cm, woop woop) lenen zich perfect voor wat selfish sewing.  Ik nam nog eens mijn tutorial bij de hand voor de comfydress en koos voor de versie met de lange mouwen.  Strak plan in de winter me dunkt!  Ik mix en matchte de 2 stofjes in de jurk en maakte er nog een sjaal als versiering bij.  Wel ja, sjaal is misschien wat overdreven, laat ons het houden op een dik lint.  

 

Tricot stof: Tarda 01 en Corax 01 - Lotte Martens - te verkrijgen hier

Patroon: gratis tutorial comfydress 

Santé santater!

Met een handje vol kinderen in huis hebben we ook een serieus arsenaal aan meters en peters te bezoeken bij de start van het nieuwe jaar.  Om de nieuwjaarsbrieven wat meer cachet te geven maakte ik een voor wat gepersonaliseerde cadeautjes.  Vanaf nu (of vanaf de meters en peters het krijgen want dat is nog niet bij allemaal gebeurd (woeps - weg verrassing)) sieren onderzettertjes met hun extra hartendiefjes de tafel.

Wil je zelf ook gepimpte onderzetters maken?  Wel, ik loods je er eventjes doorheen.

Benodigdheden:

- Proper afgekuiste vierkante tegels
- Mod podge gloss (ik haalde de mijne hier)
- Blanke lak
- Sponsje
- Een verfborstel
- Ronde antislipdingetjes
- Vierkante fotootjes, ik nam hiervoor een deel van mijn instagramfoto's


Voorbereiding: snij je foto's net iets kleiner dan je tegels zodat er zeker aan de randen nog een halve centimeter tegel komt piepen.

Stap 1: smeer een laagje mod podge op de achterkant van je foto en kleef ze op de tegel.  Zorg dat er geen lucht meer tussen je foto en de onderzetter zit.  Laat ze goed drogen.

Stap 2:  Spuit een klein laagje blanke lak over de foto's.  Dat zorgt ervoor dat de inkt straks niet uitgesmeerd wordt door de mod podge.  (Ik deed de eerste zonder en vond het beter met...)

Stap 3: Nadat de lak droog is kan je er een dun laagje mod podge over smeren.  Ik gebruikte (bij gebrek aan iets professionelers) een sponsje uit de kast.  Laat dit goed drogen en herhaal dit een stuk of drie keer.

Stap 4: Plak een antislipstickers op de onderkant van je tegels zodat ze de tafel niet kunnen beschadigen.

Stap 5: Bewonder je werk en test ze snel eens uit met een glaasje wijn, of cavaatje!

Toedeloe 2016, aloha 2017!

Dag 1 van de 365, dag 1 van een nieuw hoofdstuk, een nieuw begin.  Eentje van zoeken naar evenwicht, de juiste balans en een serieuze pot extra energie.  Een nieuw begin van een jaar met een enorme uitdaging, eentje van 4 maand single mommy zijn als vrouw van een militair.  Zo'n gigantische uitdaging, eentje waar ik met een ontzettend bang hart tegenaan zie, eentje waarvan ik bang ben dat niet zal lukken door mijn belachelijk klein potje energie, eentje die als een ontzettende donderwolk boven mijn hoofd hangt.  Een donderwolk, een zwart gat, een onoverbrugbare ellendige periode van overleven, van volhouden, als dat lukt.

Maar de start van het nieuwe jaar is ook een afscheid van een hoofdstuk, een afscheid van een jaar die me geleerd heeft te genieten kleine dingen, van loslaten.  Een jaar met mooie momenten, gezellige ontmoetingen en bijzondere ervaringen.  Een jaar opgesloten in een lichaam die niet meer mee wil werken op mijn tempo, met mijn plannen en mijn verwachtingen.  Een jaar waarin het zoeken naar energie meer en meer plaats begon te maken voor de aanvaarding, de keuzes en de teleurstelling.  

Het leven loopt niet altijd als gehoopt, zoals verwacht.  Het loopt hoe het loopt, het is wat het is.  2016 bijzonder confronterend, 2017 te uitdagend.  

Maar al bij al was 2016 ook geweldig mooi...

Kerststadje.

Hartverwarmende reacties kreeg ik via sociale media op mijn vorig berichtje.  Bedankt daarvoor allemaal.  Ik krijg er direct een hoop energie van ;)  

Kerst komt met rasse schreden dichter bij.  De cadeautjesstress slaat een beetje toe, hemel, nog maar een paar dagen en ze moeten onder de kerstboom liggen...  Maar naast die stress is het ook plezierig om overal de gezellige kerstsfeer op te snuiven.  Fonkelende lichtjes overal, in kerstbomen, in de straten, aan de ramen, ... Heerlijk om bij valavond een toertje te doen met mijn kleine kerstfans.  Otto-Jan doet niets liever dan verwonderd kijken naar alle (al dan niet) mooi versierde kerstbomen die we passeren.  En vol nageaapte bewondering roep Billie van op zijn fietszitje ook enthousiast 'kijk kijk kijk'.  Heerlijke tochtjes!

Hupla, om de kerstsfeer nog meer te doen pieken thuis maakte ik een kerststadje in een serre.  Koddige houten huisjes werden gepimpt met dakpannetjes, ramen en deuren.  Lang leve de cameo!

De huisjes kregen een plekje samen met wat kerstbomen en een hertje in een serre.  Als moedertje natuur strooide ik er wat fakesneeuw over.  'Christmas is in the air' kreeg een plekje vooraan op de serre zodat het tafereeltje zeker niet mis verstaan zou worden (door manlief zoals hier).  Lichtjes konden natuurlijk ook niet ontbreken dus stak ik er wat ledkerstlichtjes op batterijtjes in.

Voila, ik vermoed dat mijn huis nu zo goed als helemaal christmasready is (buiten de cadeautjes wel te verstaan).  Voor iedereen: geniet met volle teugen van het samen zijn met familie of vrienden, van de warmte en de lichtjes.  Een happy ho ho ho voor iedereen!

Houten huisjes (en matte witte vinyl): Feeërieke

Serre: Ikea

Op zoek naar energie: aanvaarding?

Het lijkt een ellendige zoektocht, eentje zonder zichtbaar eind, met demotiverende tussenstops...

Elke ochtend opstaan met het gevoel dat je net een weekendje het beste van jezelf gegeven hebt op de dansvloer en tot de vroege uurtjes volledig uit de bol bent gegaan op hits van de jaren 90. De volgende dag voel je je wat mottig en denk je grinnikend terug aan je leuke avond.  Wel, dat mottige gevoel, vooral dan die ellendige moeheid en vervelende spierpijn is deel geworden van mijn dagdagelijkse leven.  Grinniken doe ik niet, mij sneu voelen over de situatie des te meer.

Hier kon je al lezen dat ik een tijd terug terecht was gekomen bij de kolk.  De kolk, de kliniek voor onverklaarbare lichamelijke klachten ging mij soelaas brengen hoopte ik.  Na wat testen (lees: voornamelijk een paar keer opnieuw je verhaal doen) mocht ik beginnen aan het revalidatieprogramma.  Hoera, champagne en slingers want ik kon starten met beter worden, ik kon beginnen met mijn belachelijk leeg potje energie wat te vullen zodat ik weer normaal kan functioneren.

We zijn gestart, week 3 is bezig van de 12.  Ik kan alleen maar hopen dat het helpt, uiteindelijk.  Ik had op voorhand gedacht dat ik wat ging dansen in een eenhoornpakje rond een regenboog op zoek naar de bron van energie.  Ik kan zeggen dat ik tot op heden mijn beste dansmoves niet moest bovenhalen, en dat ik ook niet al speurneuzend de bron van energie moest gaan zoeken...

Het programma bestaat vooral uit rust, groepssessies en relaxatie.  Het draait meer om aanvaarding, omgaan met beperkte energie en voldoende rust nemen.  Aanvaarding, klinkt een beetje vies en deprimerend; aanvaarden dat ik moe ben? Aanvaarden dat mijn energiepijl nooit echt meer helemaal goed zal komen? Aanvaarden dat dit ook ik is, iemand die moet afhaken, nee moet zeggen, dingen moet laten, elke keuze of activiteit moet afwegen, ...

Ik doe zo graag van alles, putte vroeger zo veel energie uit het leven tot de rollen opeens omgekeerd werden.  Het leven zoog mijn energie leeg en ik blijf verdwaasd achter.  Verdwaasd over dat potje dat maar niet opnieuw gevuld raakt, over het feit dat men zegt dat het nooit meer helemaal goed komt...

Een klein stemmetje in me blijft er in geloven, in het feit dat dit niet voor altijd zal blijven duren, dat alles goed komt, uiteindelijk.  Hopelijk heeft dat klein stemmetje gelijk...