woensdag 20 juni 2018

Meloen op de BBQ.

Twee jaar geleden zwierde ik een watermeloen op de barbecue, lekker met een slaatje van feta, pijnboompitjes en euhm, blaadjes sla... Deze avond zwierden we een gewone meloen op de grill, een cavallion om precies te zijn.  Op zoek naar wat leuke alternatieve BBQreceptjes kwam ik dit slaatje op de site van de Colruyt tegen.

Het receptje is even simpel als de watermeloen op de BBQ.  Gewoon in stukjes snijden, even grillen (op de BBQ of in een grillpan), slaatje maken en klaar.  Hier gebruikte ik gemengde sla, parmaham, mozzarella en radijsjes.  Als dressing gebruikte ik groene pesto met wat extra olijfolie.

Ideaal om als voorgerechtje te maken bij een fancy barbecue of zomaar als lekker slaatje.  Smullen verzekerd. 







zondag 17 juni 2018

Reizen met één kind.

Wie mijn instastories volgt weet dat ik vorige week in Rhodos vertoefde, en dat in het gezelschap van mijn oudste knul.  Inderdaad, met 1 van mijn kinderen alleen.  Vier dagen op en top qualitytime, vier dagen complete aandacht van zijn mama, vier dagen zon, zee en elkaar.  Het was fantastisch.

Het was geen makkelijke knoop om door te hakken.  Is het oke om met 1 zoon alleen een reisje te doen en de andere zoon gewoon achter te laten?  Is het oke om zijn eerste vliegervaring alleen mee te maken en niet als gezinnetje?  Is het überhaupt oke om gewoon alleen met zijn tweetjes op reis te gaan?  Wel, mijn knaapjes volgen betrekkelijk snel op elkaar (20 maanden om precies te zijn).  Ze moeten al zo veel delen: speelgoed, de Ipad (moord en brand), het bakje van de TV en vooral ook alle aandacht van mama... Er zijn ook een hoop dingen die niet zo evident zijn, zoals zwemmen, als ik alleen met mijn 2 knaapjes ben (met een man als beroepsmilitair gebeurt dat meer dan me lief is). 

Om nog een reden aan te halen: Otto-Jan gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar, vanaf dan is hij schoolplichtig en kunnen we niet meer zomaar in het jaar op reis.  Dilemma en twijfel alom.
Na wat wikken en wegen, een paar roseetjes en wat opzoekingswerk hakte ik de knoop door en boekte ik twee ticketjes naar Rhodos.  Zo.

De keuze voor Rhodos was vooral gebaseerd op de goeie uren van de vluchten en de prijs zeker voor een vlucht vanaf Oostende (hiep hoi voor een miniluchthaven op een half uurtje rijden).  Rhodos zelf is een betrekkelijk toeristisch eiland met veel fluo omaatjes en bierbuikopaatjes, ietwat onvriendelijke Russen en jonge feestbeesten in weinig bedekkende kledij.  Mooie mix me dunk!  De meeste toeristen hangen het liefst van al de godganse dag aan het zwembad of op een ligzetel aan het strand.  Wij daarentegen gingen op pad, bezochten van alles en zochten rustige strandplekjes op, heerlijk was het.

Echt een aanrader eigenlijk, eens wat speciale één op één tijd met één van je kids, elk op hun beurt... 
Doen jullie dat soms?  Of doen jullie altijd alles gezellig samen?












En na het reisje was het tijd om duizend uur de knuffelen met zoon nummer 2. 
Zijn speciale één op één tijd komt nog...






donderdag 7 juni 2018

Papayasweater + tutorial!

Dat About Blue Fabrics een nieuwe collectie uitbracht konden jullie hier en op Instagram al zien.  Naast de vosjes ging ik ook aan de slag met de papaya's, een witte french terry met roze-oranje en zwarte print.  Dit leek me het perfecte stofje om weer wat aan selfish sewing te doen, niet?


Voor de naaisters onder jullie:
Ik gebruikte mijn tutorial (die je hier vindt) maar deed wat aanpassingen.  Het is geen perfect patroontje met duidelijke afmetingen maar gewoon een tutorialleke van hoe ik zo'n truitje maak.

Vaak maak ik iets gaandeweg.  Ik leg de stof op tafel, denk een beetje na (al dan niet met een glaasje rose) en dan teken ik op papier wat ik graag zou willen. Daarna begin ik er aan, de eerste knipbeurt is altijd de spannendste want eens je geknipt hebt is er no way back.  En vanaf dan is het stikken, wat bijwerken, nog meer stikken, passen, aanpassen en voila. 

Hier was het dus niet anders.  Ik wilde een sweater met lange mouwen maar daarvoor had ik te weinig stof.  Daarna kwam plots het idee van driekwart mouwen dat even snel weer verdween.  Dan maar een sweatertje met korte pofmouwen.  Met zo'n heerlijke french terry trui kan je echt alle kanten mee uit, echt zalig om mee te werken.  Na wat gepuzzel op papier, wat meten en rekenen, knippen, naaien en aanpassen was mijn papayatop klaar! 

Tadaaaaaaa, hier is hij dan:




Papayastof: About Blue Fabrics
patroontje: zelf gemaakt


maandag 28 mei 2018

Skaterboy.

Als About Blue Fabrics weer een hoopje heerlijke stofjes op de markt brengt ben ik altijd dolenthousiast!  BLOS 3 zijn zalige french terry stofjes met oftewel eitjes, wolken, geometrisch figuren of vosjes op.  Ik ging voor Otto-Jan aan de slag met die laatste.  (En ook voor Billie - zie ergens binnenkort)

Hij wou een nieuwe trui dus zocht ik wat in mijn sweaterpatroontjes maar ik vond niet direct iets wat me aanstond. Dus tekende ik een bestaand truitje van de Zara over.  Ik deed dat gemakshalve rechtstreeks op de stof, met een fluostift wat echt een bijzonder slecht idee was...  Aan de goeie kant van de stof zag je mijn aantekeningen met fluostift er door...  Beetje stress, beetje gevloek maar gelukkig deed een handwasje wonderen en waren alle fluostipjes en streepjes in no time weer weg.  Fieuw! Los daarvan ging het naaien bijzonder vlot, voorpand, achterpand, mouwtjes en boordjes aan elkaar locken en zijn nieuwe sweater was klaar.  Resultaat: 1 blij knaapje met een nieuw truitje en een lesje voor de mama: niet tekenen op stof met fluostift.

Kijk maar eens naar mijn stoer, lief en koddig knaapje in zijn nieuwe sweater!  Is hij niet om op te eten?










Patroon: zelf getekend

zondag 13 mei 2018

Pink flamingo's!

Een naaidip van jewelste, daar zat ik in.  Naaiprojectjes, die spookten wel nog rond in m'n hoofd; stofjes werden leuke kleedjes, korte broekjes, kleurrijke hemdjes, ... maar in het echt stond mijn naaimachine wat stof te vergaren en bleef mijn stoffenvoorraad onaangeroerd.  Alhoewel, hij vergrootte wel een beetje want een naaidipje en geen stoffen kopen hoeven niet altijd hand in hand te gaan... Woeps.

Maar opeens was het daar weer, die naaikriebel, eindelijk.  Ik haalde mijn naaimachine en overlocker boven, roefelde in mijn stoffenvoorraad en koos voor een roze tricootje met flamingo's.  Beetje selfish sewing op moederdag, dat kan geen kwaad me dunkt.  Ik ging wederom voor het Rianne patroontje van La Maison Victor.  Ik deed niet zo veel aanpassingen, eigenlijk gewoon dezelfde als in mijn vorige versie: de mouwen liet ik weg en ik versmalde het kleedje wat aan de taille.

Zo blij dat ik uit dat dipje aan het klauteren ben. Niets zo zen als gewoon wat naaien met de kindjes die op de achtergrond spelen (harmonisch zonder ruzie zou nog idyllischer zijn maar soit, ze zijn 3 en 5, ik ben al blij als ze 10 minuten zonder gekibbel spelen).  Met een veel te vol hoofd werkt dat naaien wat therapeutisch.  Misschien moet ik er werk van maken om eens een hoop stof te verwerken van mijn te grote voorraad.  Meer kleren in de kast, meer rust in mijn hoofd: lijkt me een ideale win win!  Dat er maar snel weer dingen vanonder mijn machientje rollen!








Patroontje: Rianne - LMV

maandag 30 april 2018

Poke bowls!

Een poke bowl is een Hawaiiaans gerecht met rijst, rauwe vis en groentjes, allemaal samen in een potje gezwierd.  Als je eens rondneust op Pinterest of op Instagram kom je overheerlijke bowls tegen waarvan je spontaan een beetje gaat kwijlen.  Heerlijk! (de poke bowls - niet het gekwijl)


Ze zijn makkelijk te maken en smaken verrukkelijk.  Ideaal voor als de kindjes in bed zitten en we eens liefjesavond* doen.  (* kinderen tijdig in bed, op het gemak uitgebreid aperitieven (zonder te moeten vechten voor een hapje en te moeten zeggen: 'rustig', 'zorg dat je nog kan eten' en 'niet alles in 1 keer opeten', gezellig eten (terwijl je een normale conversatie kan voeren zonder dat er jengelende kinderen tussenkomen) en een beetje netflixen - lang leve liefjesavond)  

Dus, hoe maak je nu zo'n poke bowl? 

Je neemt een hoopje rauwe vis (zalm of tonijn), snijdt het in blokjes en laat het eventjes marineren in een mengeling van sojasaus, gember, chilivlokken, sesamolie en een beetje rijstazijn.  Ik doe dat meestal gewoon wat op het gevoel maar je vindt vermoedelijk wel receptjes met precieze hoeveelheden...




Terwijl de vis rustig marineert kan je de rijst koken, groentjes snijden en een roséetje drinken. 
Ik gebruikte de laatste twee keren gewone basmatirijst maar met sushirijst is het ook superlekker.  Af en toe ga ik naar de Aziatische winkel waar ik me ontzettend laat verleiden door allerlei leuke verpakkingen, waaronder ook onderstaand zakje om je rijst te pimpen.  Geen flauw idee hoe het noemt, want mijn Japans (of Chinees...) is niet optimaal.  Het is een mengeling van zeewier, sesamzaadjes en nog een paar lekkere (onbekende) dingen.  Soit, als de rijst gekookt is zwier ik er een hoopje van dat goedje bij.


Voor de groentjes neem ik meestal verse avocado en radijsjes in stukjes.  Daarnaast zwier ik er ook een hoopje wakamé in, dat is een soort Japanse zeewiersalade (o.a. te vinden in Delhaize bij de sushi).  Ook gekonfijte gember en wat sesamzaadjes krijgen steevast een plekje in mijn bowls.




In de tonijnversie deed ik er nog wat gesneden bieslook over, bij gebrek aan lenteui en omdat de bieslook dringend op moest... En in de zalmversie kletste ik er een hoopje foreleitjes op.  


Zie, eigenlijk niet veel werk he?  En dan rest je enkel nog te genieten!

zaterdag 14 april 2018

Grote Kunst voor Kleine Kenners.

Grote Kunst voor Kleine Kenners is, net zoals de Spiekpietjes, een expo in Fort Napoleon in Oostende.  Het is een expo waarbij je op zoek moet gaan naar het gestolen schilderij door allerhande vragen op te lossen.  Iedereen krijgt bij het binnenkomen een ipod/ iphone met oortjes.  Op de Iphone staat per schilderij een verhaaltje met wat uitleg.  Eigenlijk krijgen alleen de kinderen eentje maar doordat het kalm was kregen we er ook eentje.  Makkelijk want zo konden we elk met een kind op zwier.  Iets makkelijk dan 2 kinderen met elk een koptelefoon verbonden aan één en dezelfde Iphone...  2 kinderen die niet echt even geïnteresseerd waren in de verhalen.  Je kan wel al vermoeden dat dat niet echt vlotjes liepen in het begin...

Kunstwerken van verschillende bekende kunstwerken werden door Thaïs Vanderheyden omgetoverd tot kindvriendelijke alternatieven.  Een Mondriaan kreeg plezierig vogeltjes, Napeleon werd vervangen door krokodil te paard en de verf van de Waterlelies van Monet werd vervangen door een hoop kleine stickertjes die de kinderen zelf mochten plakken.

Na de zoektocht is er beneden een plezierig klim- en klauterparcours (voor de kinderen).  Dolle pret langs de tunnels, tussen lasers en aan de schoenenmuur.   Dit was, net zoals bij de Spiekpietjes het favoriete gedeelte van de boys.

Oostende, heerlijke stad met allerlei activiteiten voor jong en oud.  Ik ben er fan van. 

Wist je dat je trouwens gratis een veerboot kan nemen tussen de kant van Fort Napoleon en de kant van 't stad.  De boot stopt niet ver maar ook niet superdicht bij Fort Napoleon.  Geen probleem maar als je net als mij een echt belabberde stapper hebt, is de tocht wel betrekkelijk heftig.  Het kind begon zelfs al te wenen toen ik 's morgens vertelde dat we een eindje gingen wandelen...  Hemel!  Na de fietstocht, de treinrit en de veerboot was het moment van de waarheid daar, wandelen!  Na vijf stappen hield hij het al voor bekeken en duurde de normaliter 10 minuutjes durende wandelingen een dik half uur...  Maar he, we zijn er geraakt, en terug ook, hoera!










O ja, voor wie nog wilt gaan, morgen is het de laatste dag... Alhoewel, dat hangt af van wanneer je dit berichtje leest uiteraard.  15 april, dat is de laatste dag, dus als je nog zin hebt, haast je, rep je, spring op de boot en wandel gezwind naar Fort Napoléon om het gestolen schilderij te zoeken!