Sweater weather!

De indian summer waar iedereen wat op gehoopt had laat op zich wachten.  Ja, ik geef de hoop nog niet op, september is nog niet voorbij.  Wie weet maakt dat druiligere regenweer binnenkort plaats voor een zwoel zomerbriesje. Klinkt zalig toch?  Maar tot die tijd zit er niets anders op dan onze vrolijke zomertenues in te ruilen tegen sweaters en lange broeken.

Gelukkig komt er net vandaag een nieuwe collectie heerlijke (lichte french terry) sweaterstofjes uit bij Bambiblauw, namelijk de BLOS 2.  Ik ging er mee aan de slag en maakte voor the boys twee matching truitjes.  Twinning is winning, toch?  Ik combineerde drie verschillende BLOSjes met een stukje turquoise vanuit mijn stoffencollectie.  De hele BLOS 2 collectie vind je hier terug.

Ik verknipte wat het mitchpatroontje van La Maison Victor.  Hoe je dat precies doet zie je hier.
Op een ontzettend winderige woensdagmiddag mochten the boys hun nieuwe sweaterjes showen aan zee.  Mijn kleine enthousiaste duracelkonijnen zorgden ervoor dat ik vlotjes aan mijn beoogde aantal stappen van de dag kwam.  Stil staan staat niet direct in hun woordenboek...  Maar geef toe, ze zijn wel koddig, toch?

Patroon: Mitch sweater - LMV

Stofjes: BLOS 2 collectie - Bambiblauw

Een abrikozenswirltaartje.

Op algemeen verzoek post ik hier nog even het recept voor het abrikozenswirltaartje van op m'n Instagram.

Wil je graag in no-time een lekker dessertje uit je mouw schudden?
Wel dan is dit taartje echt een aanrader, bijna geen werk en superlekker!

Oké we beginnen er aan, wat heb je nodig?
- Een rolletje bladerdeeg
- Een potje abrikozenconfituur (Ik maakte er zelf maar je kan er uiteraard ook gewoon kopen in de winkel, nog minder werk, hui!)

Stap 1: rol je bladerdeeg uit.

Stap 2: smeer een lekkere laag confituur op de helft van je bladerdeeg.

Stap 3: plooi je bladerdeeg in twee.

Stap 4: Snij je bladerdeeg in stroken.  Let wel dat je de onderkant niet doorsnijdt want anders heb je gewoon aparte strookjes in plaats van een taartje...

Stap 5: draai elk strookje een paar keer om en smeer de bovenkant in met eigeel.

Stap 6: Steek je taartje in spe 20 min. in een voorverwarmde oven van 180 graden.  Ondertussen kan je op je gemak een roséetje drinken (beetje afhankelijk van het uur van de dag).

Et voila, je taartje is ready.  Iedereen kan er nu een strookje van plukken en op smullen.  

Ideaal als vieruurtje op het speelplein, of gewoon bij de koffie. Smakelijk!

Aardbeienijsjes!

'Summer is a state of mind' zei ik op Instagram enkele dagen geleden.  Zomeren in België is nooit echt zonder risico.  Die warme hittegolf, waar de boeren smeekten om regen maakte plaats voor druilerige dagen...  Te warm, te nat, te koud... 'te' tjah.  Vooral die laatste te druiligere dagen in combinatie met vakantie, niet echt een match made in heaven me dunkt.  Kinderen binnen bezig houden terwijl je keihard hoopt dat de school snel weer begint is misschien niet de ideale invulling van de congé.  

Bon, opeens scheen er weer wat zon, hoera!  Daarvan moeten we op en top genieten en hoe kan je dat beter doen dan met lekkere ijsjes, of beter met lekkere zelfgemaakte gezonde aardbeienijsjes?

Wat heb je nodig?

- een hoop heerlijke aardbeien.

- een pot witte yoghurt 

- ijsjesdingen voor in de diepvries (ik weet niet of er hier wel een echt woord voor bestaat...)

Wat moet je doen?

Snij die heerlijke hoop aardbeitjes in stukken en smijt ze in een potje.

Plet de aardbeien tot een prutje.

Meng een hoop witte yoghurt onder je aardbeienprut.  Meng niet te hard zodat je het gemarmerd effect krijgt als je ijsje bevroren is.  Ik gebruikte ongezoete witte yoghurt,  indien je kinderen echte zoetebekjes zijn kan je misschien beter gezoete yoghurt gebruiken of wat honing of suiker aan je yoghurt toevoegen.

Vul de ijsjesdingen en zet ze in de diepvries en wacht een hele poos of drink een roseetje en doe een dutje.  

Voila, na een paar uur in de diepvries zijn je gezonde aardbeienijsjes klaar. Smakelijk!

ijsjesdingen voor in de diepvries: Action

En, hoe is het nu?

De zin 'En, hoe is het?' met een medelevende blik, is er eentje die ik ongeveer overal te horen krijg.

Tja, hoe is het... Hoe kan het zijn als je gezin eventjes gebroken is, als de normale gang van zaken compleet verstoord wordt door een missie van manlief?  Als je opeens geen echt gezin meer vormt?  

Het is wat het is.  Duizend tranen, beetje paniek en ontzettend veel stress op voorhand waren niet direct ideaal om te starten aan dit avontuur...  Hoe overzie je in godsnaam een periode van 4,5 maand alleen met een peuter en een kleuter? Hoe plan je die vreselijk lange grote vakantie?  Waar haal je inspiratie om die kiddo's bezig te houden?  Hoe ga je om met hun gemis van de papa?  En vooral, waar haal ik de energie om heel dit avontuur aan te kunnen?

Vragen waar ik na 6 weken nog niet direct een antwoord op heb.  6 weken van de 19.  Misschien zijn er geen pasklare antwoorden nodig, we zien wel hoe het loopt, een dag met een keer.  Ongeveer één derde is gepasseerd zonder al te veel kleerscheuren.  Wel met af en toe een obligatoir dipje maar ook met gezellige momenten met vriendinnen, de zoontjes en familie.  Oh ja, en ook met roséetjes, een hele boel roséetjes!

Nog 13 weken te gaan, 13 weken van belachelijk vroeg opstaan (en meestal even belachelijk vroeg gaan slapen), 13 weken van krampachtig zorgen dat het energieniveau niet keldert, 13 weken van denken: "This too shall pass"... Maar ook 13 weken met lieve vrienden, van ontzettend hartverwarmende berichtjes, van heel veel steun, ook uit onverwachte hoeken...
Ik sta er niet alleen voor, voor dit avontuur, dat werd al duidelijk de eerste 6 weken en dat zal ook zo zijn de volgende 13. Bedankt x

Een blauw zomerjurkje!

Na het aftellen naar het afscheid van m'n hubby en het erna weer op onze plooi komen kon ik mezelf nog eens motiveren om achter mijn naaimachine te kruipen.  Soms is het eventjes jezelf oppeppen, wetend dat je er deugd van zal hebben, van een beetje creatief bezig te zijn, van wat kleertjes te naaien.  Eens alles klaar ligt, eens het patroontje overgetekend is en je met je stof bezig bent, dan weet je weer waarom je naaien zo leuk vindt...  Ik zou zo weer een ellenlange to sew lijst kunnen aanleggen en er alvast de gewenste stofjes voor kopen maar met een beperkt vatje energie hou ik wat in.  Niet al te veel to do lijstjes, niet al te veel druk, lijkt me een strak plan voor de komende maanden!  Maar ik heb de naaimicrobe wel weer te pakken, fieuw!

Soit, ik naaide dus weer, en dit keer iets voor mezelf.  Een zomerjurkje in de zomer, klinkt ideaal toch?  Ik nam een patroontje van een jurkje met lange mouwen dat ik al eens maakte en liet in mijn nieuwe zomerversie de mouwtjes achterwege.  In mijn stoffenvoorraad vond ik een plezierig blauw stofje met 'vliegertjes' op die ik vorig jaar bij Kiwifabrics vond.   Hup, de schaar er in, onder mijn naaimachine en overlocker et voila, mijn nieuw kleedje is klaar!

patroon: Rianne - LMV

stof: kiwifabrics

Say cheese!

Nieuwe dingen uitproberen doe ik dolgraag.  Nieuwe apparaatjes, nieuwe patroontjes, nieuwe technieken, nieuwe stofjes, nieuwe van alles en nog wat!  Heerlijk vind ik het om aan de slag te gaan met iets dat ik nog niet ken.  Het nadeel is wel dat je nogmaals met je neus op de feiten gedrukt wordt dat je geen extra uren kan toveren in een dag.  Naaien, knutselen, de cameo, een bullet journal,...   Creatieve hobby's, het is me wat! 

Na het proberen van de fuse ging ik nu aan de slag met een houtbrandertje.  

Een houtbrander, euhm, brandt dus in hout.  Het is een klein machientje, zoals de fuse eigenlijk, met verschillende opzetstukjes er bij.  Je ziet er vier van de vijf op de foto.  (de vijfde zat nog in de houtbrander af te koelen...)  Elk opzetstukje brandt op een andere manier: dikke lijnen, dunne strepen, platte streepjes,...  Ik testte ze allemaal uit op een oud wijnkistje.  Direct werd duidelijk dat een klein beetje oefening nodig was.  O ja, en ook een portie voorzichtigheid want de houtbrander wordt echt heel heel warm! Een beetje geduld is dus nodig als je het ene opzetstukje wilt vervangen door het ander... (yup, ik verbrandde me een beetje...).

Omdat mijn handletteringskills niet dat zijn printte ik 'Say cheese' in spiegelbeeld af in een zwierig lettertype.  Daarna plakte ik het op mijn houten snijplankje en drukte ik de tekst door met een potlood.  Hup, in 1 2 3 staan je letters er op, handig toch?

Daarna was het een kwestie van geduld en wat precisie.  Ik koos het het opzetstukje voor dikke lijnen en ging er over.  Direct was mijn bureautje gevuld met de geur van een smeulend vuurtje.  Mmm, instant kwamen de scoutskampherinneringen boven.  Lang leve die zomerse kampvuuravonden met vrienden en pintjes.  Zwiep, na een korte trip down memory lane terug naar de plank en mijn houtbrander.  

Geef toe, zo'n gepimpte houten snijplank is toch wel tof he!

Vanaf nu kijk ik toch helemaal anders naar alle houten plankjes, potjes, kadertjes etcetera.  Niets is nog veilig voor mijn houtbrander en ik... beware houten dingen, beware!

houtbrander: Feeërieke 

Kakakoekjes!

Als er iets is waar mijn kinderen ontzettend vaak mee bezig zijn is het met verjaardagen.  Welke taart zullen we maken voor mijn verjaardag?  Hoeveel keer slapen nog tot ik jarig ben?  Maar het wordt ook gebruikt als omkoopmiddel.  'Billie, mag ik daar nu eens mee spelen? Dan mag je naar mijn verjaardag komen... 'Euhm, mama als ik geen snoepje mag, dan mag je niet naar mijn verjaardag komen... '(yeah right).  

Verjaren, het feest en de uitdeelcadeautjes, je raakt er niet zomaar om heen.  Kleine Billie verjaart in de grote vakantie dus die mag nu al trakteren in de klas.  Niet evident om aan hem uit te leggen dat het voor zijn verjaardag is maar dat het eigenlijk nog niet zijn verjaardag is... soit, het kind zal zich een paar keer jarig voelen.

Voor Otto-Jan gingen we helemaal gezond met fruitraketjes, voor Billie kozen we een iets meer suikerbevattende traktatie, namelijk koekjes, kakakoekjes om precies te zijn.  'Kaka' een woord dat hier meermaals per dag de revue passeert; ofwel omdat ze effectief naar het groot toilet moeten maar vooral omdat het bijzonder grappig is om te pas en te onpas 'kaka' te antwoorden op al gelijk welke vraag ik stel...  Bijvoorbeeld: 'Kinderen, kom voor jullie tanden te poetsen!' en dan roept er eentje terug 'kaka'...  en hup, na dan volgt er gegrinnik en gelach want ja, op elke vraag is kaka als antwoord echt een goeie mop apparently... Dus koekjes in de vorm van een kakaatje, dat zal zeker voor amusement zorgen!

Zeg nu zelf, ze zijn wel een beetje grappig he? 

Wil je ook graag kakakoekjes maken voor je kindjes, voor jezelf of voor aan je baas te geven?  

Wel, hier volgt het receptje...

Om mooie drolletjes te maken, rol je eerst een worstje.  Daarna drapeer je dat worstje mooi in een hoopje kaka.  

Eens ze gebakken en afgekoeld zijn kan je ze versieren met oogjes.  Tijdens mijn last minute zoektocht naar oogjes gisteren merkte ik dat dat niet echt standaard in het cupcakeversierselassortiment zit... In plaats van kant en klare oogjes nam ik chocolade'stifjtes' van Dr. Oetker.  Je tekent eerst twee dikke bolletjes met de witte chocolade op je koekje.  Als die wat gedroogd zijn kan je ze plat duwen.  Daarna kan je er een pupil op maken met de zwarte chocoladestift en die dan ook een beetje plat duwen.

Voila, een blije peuter met een hoop kakjes.